Footer

SARITA:Dungdungnguenkanto Unay Unay (Maikalima a paset)

Nagsardeng ni Noli. Nagtung-ed ti natayag ken nakuttong a baket iti abay ti ubing idi pinerreng ni Noli.

“Thank you!” linukatan  ken intangad ni Noli ti naibotelia a danum. Nangipaay ti nalamiis ti danum a dimmalan iti karabukobna iti bang-ar ken lukay iti panagangesna. Pinainumna met ni Adora. “Thank you again,” tinung-edanna ti ubing ket ginandatnan nga iduron ti wheel chair.

“Wait!” kinuna ti ubing ket inabrasana ni Adora. “I Love you, tita. Ganyan din po ang sasakyan ng mommy ko. Ambilis niyang tumakbo kung naglalaro kami ng habolan!”

“Do you love your mom?” kinuso ni Noli ti buok ti ubing.

“Very much po!”

“Kahit physically handicapped?”

“Kahit po! Mahal na mahal ko siya. Pati na rin si daddy at si kuya! ”

“Pabayaan mo na sila,” nagsaon ti baket. “Pasensiya na, madaldal talaga ang apo kong ito. Ipagpatuloy n’yo na. Marami na ang nagdaan.”

“Sige na, iha, thank you, ha? Babay na. Maraming salamat sa inyo!” Winagisan ni Noli dagiti agbuybuya a nagpalakpak kadakuada ket induronna manen ti wheel chair.

Dua a kilometro laengen ti kaadayoda iti finish line. Addadan iti Jungle Town idi nagbalangan ti nalabaga a Toyota Fortuner iti dalanda. Nagsardeng ni Noli. Inukasna ti nalabaga a labakara a naiputipot iti tengngedna sana impunas iti rupana. Naslepen ti makin-uneg a tisirtna a pinarabawanna iti asul a sweat suit ken nabasan ti marisan a siortna. Agay-ayus ti ling-et kadagiti simmabunganay a gurongna. Nariknana ti kinnit ti init a di napaidan ti puyupoy. Nagsig-am idi makitana nga imbuang ti ridaw ti lugan ni papana.

“So it’s  you…!” kinuna ti ama a nagduaanna ti nagbaniekes kalpasan nga inikkatna ti butones ti nangisit nga amerikanana. Natadem dagiti matana a naibagsol ken ni Noli.

Nagdumog ni Noli. No mabalin, dina kayat a mangngeg ni Adora ti panagsusikda nga agama. Tiptipdenna ti lubuag ti barukongna.

“Ania ti panangipagarupmo iti bagim, ha? Tell me!”

“Papa, please… leave us alone…”

“Bullshit! Dika kadi mabain?”

“Ania koma ti pagbainak, papa?” ngimmato pay dagiti kiday ni Noli.  Nataldiapanna a nakadumog laeng  ni Adora,   naulimek a nangsaklot kadagiti imana.

“Bobo! Ti ar-aramidem a!”

“You mean, ibainko ti asawak, papa? No papa! I will never be ashamed to take my wife out in public! Pinerrengna ti amana. Kinaemna dagiti sangina. “Asinoman a mangibain iti asawana nga addaan an-annayen, ibainna met ti kinataona, papa…”

“Sukirka ketdi nga inanak!”

“Yes, ‘pa! Sukirak no maawagan a kinasukir ti ar-aramidek. I admit it! But this time, nasken nga agbalinak a naimbag nga asawa ken ama!”

“Natangken a talaga ti panagul-ulom!” nangemkem ti ama, nalukot dagiti imana.

“Huston, dad!” bimmaba ti panukmegen a naka-evening gown iti asul-langit.

“M-mama…!”

“Dad, please, pakawanem idan. They have suffered a lot….!”

“A, bay-am ida! Saanka a makibiang!”

Inapungol ti ina ni Noli.

“I love you, anak…I love you…”

“Husto daytan a drama! Let’s go!” ket ginuyoden ti ama ti ina nga inserrek iti lugan.

Kinaem ni Noli ti sangina a nangisurot kadagiti matana iti simmalogen iti laud a Toyota Fortuner. Nariknana a kasla immukrit ti bara dagiti nagtulid kadagiti pingpingna. Nginarietanna a pinespes ti labakara.

“Unggg….ungg….unggg!” agsensenias ni Adora nga agtignayen ni Noli.

Pinunas ni Noli dagiti luana babaen ti labakara. Nairut ti petpetna iti wheelchair ket impenneknan ti timmaray. Impapasna ti sakit ti nakemna iti inna panagtaray.

Iti dua gasut ket innem a limmaok iti tinnarayan, maika-sangagasut limapulo ket pitoda a simmangpet. Adu ti nagpalakpak kadakuada iti finish line.

“Some comments, sir?” dinamag ti crew ti local television a nangala iti footage ti isasangpetda. “Narigat kadi ti sasaaden ti addaan iti asawa a kas kenkuana?”

“No! Apay ketdin a narigat? Ti narigat no maiyaguskami iti liday ta sigurado la ketdi a maidissuorkami nga agpadpada iti nasipnget a lubong…”

(Maituloyto)

Comments are closed.