Footer

DAGITI ADIPEN

Sarita ni Rosas T. Bucnit

(Maudi iti dua a paset)

 

Idi sumangpet iti kaserana, nadanonna ti amana, ni Ama Gorio, a nakatugaw iti asideg ti tawa. Iti ruar, nakalidlidem ti tangatang. Minatmatanna ti amana. Iti tawenna a nasuroken a limapulo, nabaked pay la ti bagina nupay natiltil iti panagkainaran ken panagtrabahona iti kataltalonan.

“Kaano’t sangpetmo, Tang?” pinaragsakna ti timekna. Innalana ti ima ti amana ket immagep. Nagtugaw iti sanguanan ti amana. 

“Itay laeng,” insungbat ni Ama Gorio a dina inikkat ti am-ammalanna a tabako.

Iti ruar, naggilap ti tangatang a sinaruno ti bugkaw ti langit. Pimmigsa ti puyupoy nga aggapu iti amianan.

Inikkat ni Ama Gorio ti ammalna a tabako ket inipitna iti dua a ramayna sana minatmatan ti anakna. “Maipapan iti madamdamagko, dayta kunkunada a Tino. Agpayso kadi?”

Saan a nakatimek ni Linda.

“Agtimekka!”

“S-saan, Tang. Asino a salawasaw ti nakadamaganyo?”

“No saan a pudno, lipatemon ti sinaludsodko,” kinuna ni Ama Gorio idinto nga indissona ti tabako iti paladpad ti tawa. “Bagbagaanka laeng. Laglagipem nga ubingka pay a sumrek iti ayat. Asikasuem ketdi ti panagadalmo. Saan a siak, no di ni inam ti panunotem. Ti masakbayam. Makauray ni ayat.”

Saanen a simmungbat ni Linda. Ngem iti unegna, adda rumrumkuas nga isusupring. Ubing! Ubing! Saanakon nga ubing!

“Maawatannak met laeng, Linda?”

“Wen, Tang.”

“Nasayaat,” inyarsang ni Ama Gorio ti tabakona agingga iti naiddep. Inlukipna iti linga ti kallugongna.

“Innak man ngarud ikkan iti danum, Nakkong,” kinunana. “Itay pay laeng a mawawak. Ngem diaske, diak met ammo ti pasikot-sikot iti daytoy a balay.” Ket kinudkodna ti ulona sa nagsakuntip. Iti bubong, agtartarakataken ti sim iti dadakkel a linabag ti tudo nga imbuyat ti nagmanto a tangatang.

Iti kamalman ti sumuno a bigat, nagtudo manen idi aggawid ni Linda. Napigpigsa ngem idi kalman.

Tinartaraigid ni Linda ti pasilio ti pagadalan. Timmaray a kimmamang iti waiting shed. Nagpaigid iti simbaan. Dinardarasna ti naglinong iti maysa a siririkep a balay a sumango iti kalsada. Aglugan la koman ngem nalipatanna ti petakana iti siledna. Sumipngeten. Numona ket pangadaywen ti pagdagusanna.

Kasla maibuybuyat ti tudo. Minatmatanna ti danum nga agpabpababa iti kalsada. Napegges a danum a sumpok iti kanal.

Pagam-ammuan, maysa a timek a naidumduma iti panagdengngegna ti nangpataliaw kenkuana. Ni Tino!

“Nabayagkan?” winagwag ni Tino ti danum a kimpet iti badona.

Nagtung-ed.

“Linda–”

“Ania kadi?”

“Ay-ayatennak met laeng?”

“Apay a kasta ti saom?”

“Agtaraytan!”

Imbaw-ing ni Linda ti panagkitana. Minatmatanna ti agliplipias a danum nga agturong iti kanal.

“Mangngegnak, Linda?”

“W-wen.”

“No ay-ayatennak met laeng, agtaraytan… itan.”

Nayurit ti kimat iti tangatang. Nagdalagudog iti amianan. Nagkidem ni Linda. Adda buteng a nagkarayam iti barukongna. Nagkimat manen. Nabungondan iti sipnget.

“Ubbingta pay, Tino. Agadal–”

Saan a nalpas ni Linda ti isawangna ta kellaat a rinakep ni Tino. Pinanggepna ti aglisi ngem immirut ketdi ti arakup ni Tino. Iti apagdarikmat, naidennes dagiti agtigtigerger a bibig ti baro kadagiti bibigna. Nagkintayeg.

Ngem pagammuan la ta tiniliw ida ti silaw ti sumungad a dyip, a sinaruno ti timek: “Hoy!”

Immibbet a kellaat ni Linda. Inibbatan met ni Tino. Nagdumog ni Linda a gumaniteb ti barukongna.

Naginayad ti dyip ket kinita ida dagiti silulugan. Iti laksid ti maibuybuyat a tudo, naipasir ni Linda dagiti kaadalanda. Adda immisem, adda nagkatawa, adda nagpaludip…

Kellaat, nagtaray ni Linda a nangsarakusok iti tudo. Iti likudanna, nangegna dagiti kumamkamat nga arimpadek.

“Linda, agurayka!”

Ngem nagtaray latta, a tiliwtiliwen pay laeng ti lawag ti dyip ti anniniwanna. Isu pay laeng ti panaginayadna idi nagpukawen ti lawag, ken awan metten dagiti kumamkamat a danapeg.

Nagistayan nadungparna ti amana.

“Itay pay la nga ur-urayenka iti dagusmo,” kinuna ti lakay. “Nakitak ‘tay petakam. Amangan no awan pagpletena, kunak isu nga…”

Inarakupna lattan ti amana. Agkinkintayeg, agkutkutimermer. Ket nariknana a kasla nagsardeng ti bayakabak — iti salinong ti payong, iti ikub dagiti takiag ti amana.

“Saan, saan…” insainnekna idinto nga intulokna a bitibiten ti amana a magna, sidudungngo, napnuan pammateg.#